Architektura agentów AI: wzorce, które wytrzymują produkcję
Dyskusje o architekturze zwykle zaczynają się od złej strony: od diagramu pudełek nazwanych pojęciami. Użyteczna wersja zaczyna się od awarii, której chcecie zapobiec, bo każdy wzorzec poniżej istnieje po to, by powstrzymać jedno konkretne złe popołudnie.
Tych sześć to wzorce, do których wracamy zawsze. Składają się: agent produkcyjny to zwykle pętla z limitami, brama narzędzi, dwie warstwy pamięci i ludzka bramka — plus przebieg krytyka tylko tam, gdzie koszt pomyłki uzasadnia dodatkowe wywołanie.
1. Pętla z limitami#
Przypadek bazowy i wasze ustawienie domyślne. Jedna pętla po małym zestawie narzędzi z jawnymi warunkami zatrzymania: limit kroków, limit wydatków, wykrywanie powtórzeń i limit czasu. Jej zaletą jest liniowy ślad czytany od góry do dołu.
Jeśli nie potraficie narysować agenta jako pętli z listą wyjść, nie macie jeszcze architektury, tylko ambitny prompt.
2. Planista–wykonawca z przeplanowaniem#
Przy zadaniach powyżej pięciu kroków poproście najpierw o numerowany plan, wykonajcie go i przeplanujcie po niepowodzeniu zamiast iść za nieaktualnym planem. Zysk to nie trafność, tylko to, że człowiek widzi zamiar przed działaniem.
3. Przebieg krytyka#
Drugie wywołanie ocenia projekt lub proponowane działanie wobec celu i przywołanych dowodów i może raz je odesłać. Wyłapuje realną część pewnych siebie, lecz niepopartych wyników.
| Wzorzec | Dodatkowe wywołania | Co daje | Pominąć, gdy |
|---|---|---|---|
| Pętla z limitami | 0 | Śledzenie, kontrola kosztów | Nigdy — to podstawa |
| Planista–wykonawca | 1–2 | Widoczny zamiar, audytowalność | Zadania poniżej pięciu kroków |
| Przebieg krytyka | 1 na sprawdzany wynik | Mniej niepopartych twierdzeń | Tanie, odwracalne wyniki |
| Brama narzędzi | 0 | Uprawnienia, audyt, limity | Tylko prototypy |
| Pamięć warstwowa | 0–1 | Trafność przy długim kontekście | Krótkie pojedyncze przebiegi |
| Ludzka bramka | 0 | Nieodwracalne pozostaje bezpieczne | Gdy nic nie jest nieodwracalne |
4. Brama narzędzi#
Nie pozwalajcie agentowi wywoływać waszych systemów bezpośrednio. Postawcie przed każdym narzędziem warstwę robiącą cztery rzeczy: walidację argumentów wobec schematu, sprawdzenie, czy ten użytkownik może dotknąć tego rekordu, limit tempa i zapis audytu z identyfikatorem przebiegu.
5. Pamięć warstwowa#
Jedna niezróżnicowana historia rozmowy to najczęstsza przyczyna, dla której agent pogarsza się w trakcie przebiegu. Rozdzielcie: cel i ograniczenia, nigdy nieprzycinane; ostatnie tury dosłownie; starsze tury sprężone do krótkich notatek faktograficznych; oraz przywołaną wiedzę, pobieraną na krok i nigdy nieodkładaną.
6. Ludzka bramka#
Każde nieodwracalne działanie stoi za jawną zgodą z kontekstem wystarczającym do decyzji w kilka sekund. Bramka to funkcja produktu, nie ograniczenie.
Najczęstsze pytania
Czy potrzeba wszystkich sześciu wzorców?
Nie. Zacznijcie od pętli z limitami i bramy narzędzi; oba są niemal obowiązkowe wszędzie, gdzie dotykacie realnych systemów.
Czy przebieg krytyka naprawdę poprawia trafność?
Przy zadaniach, gdzie model może dać prawdopodobną, lecz niepopartą odpowiedź, wyraźnie tak.
Gdzie powinna być brama?
We własnej usłudze, między agentem a systemami, z tożsamością użytkownika końcowego przepływającą przez nią.
architektura agentów aiwzorce projektowe agentówplanista wykonawcabrama narzędzipamięć agenta
